ანგლერის ჯიში — ყიდვა ან გაყიდვა
პატრონის ისტორია. ძროხები, რომლებიც მწყემსობენ ანგელნის ნახევარკუნძულზე, რომელიც მდებარეობს გერმანიის შლესვიგ-ჰოლშტაინის ჩრდილოეთ ნაწილში, გამოირჩევიან შესანიშნავი ჯანმრთელობით და კარგად ადაპტირდებიან მკაცრ კლიმატურ პირობებთან. ამ ცხოველებისგან მიღებული ხორცის პირველი მოხსენება XVI საუკუნეს მიეკუთვნება. რძეში მაღალი ცხიმის შემცველობის გამო, რომელიც 5,4%-ს შეადგენს, ადრე მათ „გერმანულ რძის ძროხას“ უწოდებდნენ. დღევანდელ დღეებში ევროპულ ქვეყნებში ეს порода სერიოზულ კონკურენციას უწევს ჰოლშტაინურ ძროხებს. გერმანიაში დაახლოებით 20 ათასი ანგლერის породаა. ექსტერიერი. ამ ცხოველების გარეგნობა საკმაოდ მიმზიდველია. порода წარმომადგენლები გამოირჩევიან მყარი, მაგრამ ელეგანტური ძვლოვანი სტრუქტურით. სხეულის კონსტრუქცია დიდი, მასიური, ფართო მკერდით, სწორი ზურგით და საშუალო სიგრძის კიდურებით, კარგად განვითარებული სახსრებით. კისერი მასიური, მყარი. რძის ჯირკვალი ჭიქის ფორმისაა. ბეწვი მოკლე და ყავისფერი ელფერისაა. მხრის სიმაღლე ჩვეულებრივ 130 სანტიმეტრს არ აღემატება. ძროხების საშუალო წონა 500-580 კილოგრამს შეადგენს, ხოლო ხბოების - 850-1000 კილოგრამს. შენახვის პირობები. ამ სახეობის ცხოველების მოვლის მხრივ განსაკუთრებული პირობები არ არის საჭირო. მათი შენახვისთვის საკმარისია ძირითადი სანიტარიულ-ჰიგიენური ნორმების დაცვა, რომლებიც სხვა ცხოველების მიმართაც გამოიყენება. მიმართულება. რძის მიმართულება. გარდა ამისა, ამ ძროხების რძეში დიდი რაოდენობით პროტეინი არის, ხოლო უმეტესობა მამრი носит каппа-казеин-ის გენს. ეს რძეს იდეალურს ხდის მაღალი ხარისხის ყველის წარმოებისთვის. ანგლერის порода ძროხების რძის პროდუქტიულობა საშუალოდ 5500 კილოგრამია წელიწადში.
შეიყვანეთ ავტორიზაცია მეტი ინფორმაციისთვის
შესვლარით უნდა იკვებებოდეს
რეცეპტი. მსხვილფეხა რქოსანი საქონლის რეცეპტი უნდა შედგებოდეს ცხოველების ფიზიოლოგიური მდგომარეობისა და სეზონის გათვალისწინებით. ზაფხულის პერიოდში ძროხების რეცეპტის საფუძვლად მწვანე ბალახი უდგას, რომელიც საძოვრებზე იზრდება. დამატებითი კვების სახით გამოიყენება შვრიის მარცვლები, ზეთოვანი მცენარეების ნარჩენები და ფქვილი. ერთ ცხოველზე მწვანე მასის მოხმარების ნორმა დღეში 15 კილოგრამია. ზამთრის პერიოდში ძროხების რეცეპტი იცვლება: მწვანე ბალახის ნაცვლად საკვებში ემატება სენო, სილოსი, მზესუმზირის ნარჩენები, ჭარხალი და სხვა ფესვიანი მცენარეები. ასევე აუცილებელია რეცეპტში ფქვილის ჩართვა.
ფიზიკური პარამეტრები
მამლის წონა: 100–130 კგ
მდედრის წონა: 100–130 კგ
მამრის სიმაღლე: 850–1000 სმ
მდედრის სიმაღლე: 500–580 სმ
მოსახლეობის არეალი
ავსტრალია
ავსტრია
ავღანეთი
აზერბაიჯანი
ალანდის კუნძულები
ალბანეთი
ალჟირი
ამერიკის სამოა
ამერიკის შეერთებული შტატები
ანგილია
ანგოლა
ანდორა
ანტიგუა და ბარბუდა
არაბთა გაერთიანებული საამიროები
არგენტინა
არუბა
აშშ-ის ვირჯინის კუნძულები
ახალი ზელანდია
ახალი კალედონია
ბანგლადეში
ბარბადოსი
ბაჰამის კუნძულები
ბაჰრეინი
ბელარუსი
ბელგია
ბელიზი
ბენინი
ბერმუდა
ბოლივია
ბოსნია და ჰერცეგოვინა
ბოტსვანა
ბრაზილია
ბრიტანეთის ვირჯინის კუნძულები
ბრუნეი
ბულგარეთი
ბურკინა-ფასო
ბურუნდი
ბუტანი
გაბონი
გაერთიანებული სამეფო
გაიანა
გამბია
განა
გერმანია
გერნსი
გვადელუპა
გვატემალა
გვინეა
გვინეა-ბისაუ
გიბრალტარი
გრენადა
გრენლანდია
გუამი
დანია
დასავლეთ საჰარა
დომინიკა
დომინიკელთა რესპუბლიკა
ეგვიპტე
ეთიოპია
ეკვადორი
ეკვატორული გვინეა
ერაყი
ესპანეთი
ესტონეთი
ვანუატუ
ვენესუელა
ვიეტნამი
ზამბია
ზიმბაბვე
თერქს-ქაიქოსის კუნძულები
თურქეთი
თურქმენეთი
იამაიკა
იაპონია
იემენი
ინდოეთი
ინდონეზია
იორდანია
ირანი
ირლანდია
ისლანდია
ისრაელი
იტალია
კაბო-ვერდე
კაიმანის კუნძულები
კამბოჯა
კამერუნი
კანადა
კარიბის ნიდერლანდები
კატარი
კენია
კვიპროსი
კირიბატი
კიურასაო
კოლუმბია
კომორის კუნძულები
კონგო - ბრაზავილი
კონგო - კინშასა
კოსოვო
კოსტა-რიკა
კოტ-დივუარი
კუბა
კუკის კუნძულები
ლაოსი
ლატვია
ლესოთო
ლიბანი
ლიბერია
ლიბია
ლიეტუვა
ლიხტენშტაინი
ლუქსემბურგი
მადაგასკარი
მავრიკი
მავრიტანია
მაიოტა
მაკაოს სპეციალური ადმინისტრაციული რეგიონი, ჩინეთი
მალავი
მალაიზია
მალდივები
მალი
მალტა
მაროკო
მარტინიკა
მარშალის კუნძულები
მენის კუნძული
მექსიკა
მიანმარი (ბირმა)
მიკრონეზია
მოზამბიკი
მოლდოვა
მონაკო
მონტენეგრო
მონღოლეთი
ნამიბია
ნაურუ
ნეპალი
ნიგერი
ნიგერია
ნიდერლანდები
ნიკარაგუა
ნორვეგია
ომანი
პაკისტანი
პალაუ
პალესტინის ტერიტორიები
პანამა
პაპუა-ახალი გვინეა
პარაგვაი
პერუ
პოლონეთი
პორტუგალია
პუერტო-რიკო
რეუნიონი
რუანდა
რუმინეთი
რუსეთი
საბერძნეთი
სალვადორი
სამოა
სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკა
სამხრეთ კორეა
სამხრეთ სუდანი
სან-მარინო
სან-ტომე და პრინსიპი
საუდის არაბეთი
საფრანგეთი
საფრანგეთის გვიანა
საფრანგეთის პოლინეზია
საქართველო
სეიშელის კუნძულები
სენ-მარტენი
სენეგალი
სენტ-ვინსენტი და გრენადინები
სენტ-კიტსი და ნევისი
სენტ-ლუსია
სერბეთი
სვაზილენდი
სიერა-ლეონე
სინგაპური
სინტ-მარტენი
სირია
სლოვაკეთი
სლოვენია
სოლომონის კუნძულები
სომალი
სომხეთი
სუდანი
სურინამი
ტაივანი
ტაილანდი
ტანზანია
ტაჯიკეთი
ტიმორ-ლესტე
ტოგო
ტონგა
ტრინიდადი და ტობაგო
ტუვალუ
ტუნისი
უგანდა
უზბეკეთი
უკრაინა
უნგრეთი
უოლისი და ფუტუნა
ურუგვაი
ფარერის კუნძულები
ფილიპინები
ფინეთი
ფიჯი
ქუვეითი
ყაზახეთი
ყირგიზეთი
შვედეთი
შვეიცარია
შრი-ლანკა
ჩადი
ჩეხეთი
ჩილე
ჩინეთი
ჩრდილოეთ კორეა
ჩრდილოეთ მაკედონია
ჩრდილოეთ მარიანას კუნძულები
ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკა
ხორვატია
ჯერსი
ჯიბუტი
ჰაიტი
ჰონდურასი
ჰონკონგის სპეციალური ადმინისტრაციული რეგიონი, ჩინეთი
ხშირი კითხვები
რამდენს იწონის ანგლერის ჯიში?
ზრდასრული ცხოველი: მამალი — 100–130 კგ, მდედრი — 100–130 კგ.
რა სიმაღლე აქვს ანგლერის ჯიში-ს?
მხარეში სიმაღლე: მამალი — 850–1000 სმ, მდედრი — 500–580 სმ.
საიდან წარმოშობილია ანგლერის ჯიში?
წარმოშობის ქვეყანა — გერმანია.
სად მოშენდება ანგლერის ჯიში?
ჯიში გავრცელებულია: ავსტრალია, ავსტრია, ავღანეთი, აზერბაიჯანი, ალანდის კუნძულები, ალბანეთი, ალჟირი, ამერიკის სამოა.
რით უნდა იკვებებოდეს ანგლერის ჯიში?
რეცეპტი.
კითხვა-პასუხი
ჯერ კითხვები არ არის. დაუსვით პირველი!
შესვლა კითვის დასასმელად